A co do tego kto jak wygląda... to po oczach widać i sposobie gestykulacji i modulacji głosu podczas rozmowy. Strój można zmienić tego nie.

lo matko O__O mam nadzieje ze sie mylisz i po mnie nie widac fascynacji chinskimi bajeczkami no... przynajmniej nikt mi tego jeszcze nie wypomnial jesli nie zobaczyl np. rysunkow czy mangi w rece. tak wiec jestem dobrej mysli!

Ja myślę podobnie jak Iscariot. Byłem na kilku konwentach i powiem tak:
Wszystko fajnie, można pokupować sobie fajne duperelki, mangi itd., obejrzeć sobie anime,
pośmiać się, wziąć udział w jakiś konkursach czy też przedstawić sobie opinie między sobą na dany temat. Wszystko jest ok i chcę się wracać do takich miejsc wiele razy.
Tylko najbardziej odrzuca mnie to, że są tam ludzie którzy, że tak ujmę mają na tym punkcie ogromnego bzika, ale nie takiego, że muszą mieć coś w swojej kolekcji czy coś, tylko takich którzy własną osobą pokazują czym się interesują. Inni pokazują to mniej, a są tacy którzy po prostu mają już cienką granicę do bycia dziwnym. Młode dziewczyny w różowych perukach krzyczące "Kawaii!" na widok plakatu z jakiegoś anime typu yaoi mnie przeraża.
Albo np. chłopca, który ma wielki problem z opryszczką i otyłością, a jego włosy są trochę tłuste jakby je nie mył od kilku tygodni, siedzi sobie na ławce z dala od innych i rozgląda się na dziewczyny. Czy to nie jest dziwne? Może ja jestem za mały otaku, ale wiem jedno, nie chciałbym tak się zachowywać. Jestem tolerancyjny, poznałem wielu ludzi na konwentach, ale gdy patrzę na takich o których wspomniałem w środku mówię sobie "co ja tu robię?".
Nie wiem czy nazwać ich wygląd i zachowania subkulturą (mówię np. o tej dziewczynie),
bo nie wiem czy chodzi tak ubrana do szkoły i zachowuję się tak w domu. Może gdy
dochodzi do konwentu, chcę się dziewczyna wyróżnić wokół ludzi którzy mają takie same zainteresowania i chcę po prostu by ktoś ją dostrzegł. Każdy z nas ma na tym punkcie jakiegoś bzika, jedni pokazują to sobą, a drudzy trzymają to w środku bo się wstydzą. Ja stoję tak pomiędzy, bo nie wstydzę się swoich zainteresowań, ale też nie pokazuję tego we wszystkie strony. To co jest dobre nie nam oceniać, ale trzeba wiedzieć, że Polska to nie Japonia i co u nas można uznać z dziwne, u nich będzie uważane za normalne.
Co nie zmienia faktu, że fajnie posiedzieć wśród ludzi którzy mają takie same zainteresowania jak my
Pozdro.

troche mnie uspokoiliscie. yaoistki rzeczywiscie sa przerazajace O__O rozumiem miec czasem faze i poodwalac jakies dziwne rzeczy, ale przy takich to mam wrazenie ze mozg maja zryty na stale.

Strój to inna bajka, bo na konwencie to każdy może się dziwnie ubrać. Zgodzę się, że w takich miejscach każdy ma do tego prawo i nikt go za to nie zabiję, ale ja nie pisałem o samym stroju, tylko skupiłem się na zachowaniu takiej osoby. Może dla mnie jest to zbyt dalekie, bo nie znam takich osób na co dzień i dlatego jest to rzecz dla mnie niezrozumiała. Każdy inaczej pokazuje swoją pasję i to trzeba tolerować. Podziwiam takich ludzi za to, że nie wstydzą się tego, ale ja raczej nie znalazłbym z taką osobą własnego języka do rozmów. Chodź mamy takie same zainteresowania... Może jestem w błędzie i jeśli tak jest, to niech mnie ktoś poprawi

No właśnie o taką postawę mi chodzi. Dziwi mnie to i jako chłopaka odraża i sam tego nie rozumiem. Jako też grafik, gdy wertuję sobie takiego np. deviantarta i widzę rysunek na którym liżę się Naruto z Sasuke to, że tak powiem robi mi się smutno... Nie wiem co jest w tym takiego "kawaii" i jeśli mamy tu miłośniczki tego typu rzeczy to chętnie chciałbym usłyszeć od nich własną opinię.

Ale nikt nie ocenia ogółu Po prostu wymieniamy poglądy na temat tego o to typu fanów

Ja tam, jak przyjechałem do Rzeszowa na studia, to w ciągu 1 tygodnia od początku roku akademickiego, bez żadnych tam tabliczek typu "jestem fanem m&a, let's be friends", znalazłem 3 fanów interesujących się tym w różnym stopniu, no i oczywiście spotkałem Megumi ^^, czyli razem 4, zupełnie naturalnie, bez żadnego pokazywania, że jestem polskim otaku.  Potem się wkręciłem na Rzeszowską Akademię Komiksu i poznałem kolejnych, a zapewne poznam jeszcze tych z Rzeszowskiego Klubu Anime pod przywództwem Meg. Duże miasta tak już mają, że populacja fanów jest większa niż w małych miastach, wystarczy się dobrze zakręcić.

Ale poznać fana po zachowaniu, gestach, czy sposobie wysławiania się, to nie przyszło mi nawet do głowy i nie wiem, czy udałoby mi się takowego wyniuchać, gdyby owy fan ubierał się tak jak inni ludzie. Choć może kiedyś będę miał okazję przetestować tę technikę

Może gdy dochodzi do konwentu, chcę się dziewczyna wyróżnić wokół ludzi którzy mają takie same zainteresowania i chcę po prostu by ktoś ją dostrzegł. Każdy z nas ma na tym punkcie jakiegoś bzika, jedni pokazują to sobą, a drudzy trzymają to w środku bo się wstydzą. Ja stoję tak pomiędzy, bo nie wstydzę się swoich zainteresowań, ale też nie pokazuję tego we wszystkie strony. To co jest dobre nie nam oceniać, ale trzeba wiedzieć, że Polska to nie Japonia i co u nas można uznać z dziwne, u nich będzie uważane za normalne.

Takie zwracanie na siebie uwagi na konwentach, to moim zdaniem to przejaw zaznaczania swojego indywidualizmu i odrębności, w szczególności, gdy jest się zmuszonym wtapiać w szary tłum, jako, że nasze hobby nie przez wszystkich jest pozytywnie odbierane oraz braku znajomych podzielających te zainteresowanie. Tacy fani po prostu idą na całość, gdy są na jakimś konwencie. Oczywiście mogę się mylić, co do tego, gdyż to są tylko wnioski nie poparte, żadnymi poważnymi dowodami.

Ja również stoję po środku. Nie wstydzę się mówić o swojej pasji, ale z drugiej strony nie afiszuje się nią na lewo i prawo.

A że "dziwne" dla polaków jest nierówne "dziwnemu" dla japończyków, to podstawowa różnica wynikająca z odrębności kulturowej, tym większej, że ksenofobiczny naród japoński otworzył się na inne kultury (i zagraniczne technologie ) nieco ponad 100 lat temu, więc nie ma się czemu dziwić.