Boję sie przyznawać, że przeczytałem 2 chaptery Imadoki.  Ta manga mnie odstręczała jako właściciela psa. Nie wyobrażam sobie coś takiego, aby mój pies zamienił się ludzką samicę. Są granic dobrego smaku, które nie powinno się przekraczać. Swoją drogą te chaptery nie były odkrywcze i niczym się nie wyróżniały. Odpadłem od razu.

Co do Imadoki to moim zdaniem faktycznie jest z lekka naiwne i tandetne na początku, ale później jakoś człek się przyzwyczaja i znośniejsze się robi  ;>.
Szczerze mówiąc to mi też za bardzo nie przypadła do gustu kreska w Death Note. No i jakoś nieciekawie się to czyta po obejrzeniu anime.
Jedną z gorszych mang, jakie czytałam jest Mint na Bokura. Na początku nie jest aż takie tragiczne, ale pod koniec pierwszego tomu to tragedia normalnie. Straszna telenowela.

Dead Panda czy coś takiego. Demoniczna panda zabija i gwałci kapłanki (czasem w tej kolejności właśnie...) Zdecydowanie nie strawne. Tak to jest jak się zabiera za czytanie czegoś a nie ma się pojęcia o czym to i w czym się autor specjalizuje... Uch nigdy więcej.

Dead Panda czy coś takiego. Demoniczna panda zabija i gwałci kapłanki (czasem w tej kolejności właśnie...) Zdecydowanie nie strawne. Tak to jest jak się zabiera za czytanie czegoś a nie ma się pojęcia o czym to i w czym się autor specjalizuje... Uch nigdy więcej.

Współczuję. Bez przygotowania zabierać się za mangę Uziga Waita może być niebezpieczne dla zdrowia psychicznego. Choć i tak masz szczęście, że nie trafiłeś na Mai-chan's Daily Life  :mrgreen:  (choć mnie się akurat podobało ;> )

W moim przypadku był do Dr.Slump.

Gdy był wydawany to miałem to samo ale teraz gdy znowu zacząłem czytać to jest naprawdę świetna komedia. Dobrze, że JPF ma jeszcze tomiki na składzie to sobie kupuję dalsze części.


Z kupowanych i porzuconych to Seimaden. Nie wiem jakim cudem zmusiłem się do kupienia aż 7 tomów. No i niestety Cowboy Bebop. Wersja komiksowa jest masakrystyczna.

Mai-chan i Panda to przykłady klasycznego guro więc nawet takie tytuły jak Ichi the Killer (w miarę zaliczający się do mainstreamu) to dopiero przedsmak.
Zaczynanie od Uziga Waita to od razu skok na głęboką wodę.

Wybrałem taki co by dzieci nie popuściły  
Death Panda

Tokyo Mew Mew. Zero fabuły, nic tylko wzdychanie do bishounenów... Masakra.

Jeśli chodzi o polskie wydania

Yami No Matsuei - czy jak to tam się pisze. Anime było kompletnie tandetne więc z nadzieją że może manga będzie lepsza postanowiłam po nią sięgnąć, a błąd był to straszliwy. Nie dość że kolosalnie nudne to na dodatek kreska która jakoś niebardzo przypada do gustu. W wolnym tłumaczeniu - ble ble fuj

Vampire Pinces Miyu - o tyle o ile anime nie jest najgorsze to manga poprostu nie dość że denna to i podeptana. Szkoda oczu i czasu

Sailor Moon - moje "dziecięce anime" na kartach mangi nadaje się co najwyżej do rozpałki. kupiłam 3 tomy na próbę.... po dziś dzień załuję.